Recovery blog

Anouk

Anouk is in het dagelijks leven leerkracht. Zij is hard aan het knokken om uit haar eetstoornis te komen. In haar blog deelt ze haar ervaringen op weg naar herstel.

Anouk Nederlof
Blogpost 19-02-2020

Vier het leven!

Er is een hoogtepunt dat ik graag met jullie wil delen. Toen ik aan mijn gezinstherapie begon, brachten we mijn groeicurve in kaart. Om niet op de ondergrens van een gezond BMI te blijven hangen, besloten we om als streven een BMI van 19,5 aan te houden. Met mijn lengte betekent dat een gewicht van +/- 60 kg. Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar ik kan met trots zeggen dat ik dit gewicht heb behaald!

Aan het begin van mijn gewichtsherstel heb ik een hele lange tijd ondergewicht gehad. Ik steeg iets in gewicht en de volgende week was het er weer af. Op die manier heb ik heel lang een ongezond gewicht in stand gehouden. Zo rond april vorig jaar veranderde er iets in mijn hoofd. Ik werd verliefd en al voor ik verliefd werd, gebeurde er iets in mijn hoofd.

Ik was klaar met dat gedoe rondom eten!!

Iedereen wist hoe erg het was, iedereen wist hoe goed ik kon functioneren met zo min mogelijk eten en iedereen wist ook vooral dat het zo genoeg was geweest. Ik benoem nu iedereen, maar daarmee bedoel ik ook mezelf. Ik besloot dit keer echt meer te gaan eten. Langzaamaan gingen de kilo’s erbij. Ik voelde me in eerste instantie niet veel beter. Ik zag mijn lichaam veranderen, ik paste mijn kleding niet meer en ook mijn lichaam functioneerde nog niet zoals ik wilde. Ik had nog regelmatig last van verstoppingen of juist het tegenovergestelde.

Dit soort dingen motiveerde mij niet. Wat mij wel erg motiveerde was mijn omgeving. De mensen die om mij geven en met name mijn vriend werden zo gelukkig van de verandering van mijn lichaam. Ik kon bijna niet anders dan met hen mee gaan in die positieve vibe. Wat ik constant in mijn achterhoofd heb gehouden is het volgende: Bevalt het hebben van een gezond gewicht en een gezond leven mij niet, kan ik altijd nog terug en ook bedacht ik me regelmatig dat mijn omgeving er ook totaal geen baat bij had mij dik te laten worden. Deze twee dingen hebben mij door de eerste periode van aankomen heen gesleept. Na ongeveer +5kg begon ik ook positieve veranderingen op te merken. Ik had geen pijn meer met zitten, ik kon weer wat meer/makkelijker gaan bewegen, mijn concentratie werd beter en ik had meer ruimte in mijn hoofd om op een meer relaxe manier naar eten te kijken.

Dat wil niet zeggen dat ik vanaf dat moment alles durfde en ik op gevoel kon eten, maar het betekende wel dat ik bijv. een tussendoortje als tussendoortje zag. Is dat toevallig een keer een bonbon is dat ook oké. Je hoeft niet altijd de ‘saaie’ Liga’s te eten. Die kwamen namelijk intussen ook m’n neus uit. Het laatste stukje herstel in gewicht ging moeizaam en met veel angst om door te slaan, maar mijn familie en vriend(en) hebben mij erbij geholpen.

Elke dag weer bevestigen zij dat ik mooier en sterker word en dat heeft mij zoveel steun gegeven.

Mijn vriend kwam al rond de 50 kg met een idee. De 60 kg moet gevierd worden! Tijdens het gewichtsherstel hebben we steeds het feestje in onze gedachten gehouden en ja hoor, eindelijk was het zo ver. ‘Sweet 60!’

Samen met de liefste ouders en vriend heb ik thuis een feestje gehouden om te vieren dat ik weer een gezond gewicht heb. De mensen die mij in de afgelopen tijd gesteund hebben, waren erbij. Het voelde zo bijzonder om te proosten op het leven en vooruit te kijken naar alles wat er nog voor moois zal komen. We hebben veel gelachen, ook teruggekeken op moeilijkere tijden, maar bovenal hebben we het leven gevierd!

Wil je inspiratie van ervaringsdeskundigen
in je mailbox ontvangen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.