gedichten

Woorden op weg

K@rin neemt je mee op weg naar haar herstel. Haar gedichten geven woorden aan haar gedachten, worstelingen en ervaringen die ze onderweg op doet.

K@rin
Blogpost 12-12-2018

Mijn weg

Ben een tijdje terug gaan lopen,
Op de weg die ik heb te gaan,
Ik wist niet eens van het bestaan,
De afslag zou je kunnen missen,
Staat niet echt vol in het licht,
En ik loop ook niet voorzichtig,
Dus ging dus al snel op mijn gezicht,
Deze weg heeft flinke gaten
Die mijn leven heeft achtergelaten,
De ene een beetje oppervlakkig
De andere behoorlijk diep,
Ontstaan terwijl ik door het leven liep,
Bij de ondiepe staat een bordje,
En ik weet nog vaak waarvoor,
Bij de diepe staat helemaal niets,
Want daar viel ik zo vaak in,
Of ik liep echt heel snel door.
Onderweg zal je niet vaak horen,
Hoe jij je eigen weg zal gaan,
Dat kan een ander ook niet weten,
Wanneer ik loop of stil ga staan,
Of door mijn knieën zak van pijn,
Want ik doorleef mijn eigen leven,
Niemand anders kan dat voor mij doen,
Want dat is alleen aan mij gegeven,
Ik leef nu en dat is zo anders dan toen,
Mijn ego’s zijn nu echt van slag,
Gaan in verzet en schreeuwen luid,
Kunnen zich niet vinden in mijn besluit.
Ik heb die afslag heel bewust genomen,
Ja het vraagt lef, moed en ook wel kracht,
Om te lopen door mijn eigen donkere nacht,
Zonder te weten wat er precies gaat komen.

K@rin

Wil je inspiratie van ervaringsdeskundigen
in je mailbox ontvangen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.