gedichten

Woorden op weg

K@rin neemt je mee op weg naar haar herstel. Haar gedichten geven woorden aan haar gedachten, worstelingen en ervaringen die ze onderweg op doet.

K@rin
Blogpost 13-06-2019

Kwijt

Ik ben mijzelf kwijt geraakt,
Ben mijzelf verloren,
Terwijl U mij heeft gemaakt,
Nog voor ik was geboren,
Wist U zelfs al mijn naam,
Waar ben ik toch gebleven.

Het doet ontzettend pijn,
Dat ik zelfs ben vergeten,
Waar ik verborgen zit,
In het donker diep in mij,
De deur staat op een kier,
Geeft dat voldoende licht.

Alles wat ik heb gedaan,
Zie ik nu onder ogen,
Het geeft mij veel verdriet,
Ga er onder gebogen,
Ik meet met menselijke maat,
Is dat ook hoe U mij ziet.

Als dat is wat het is,
Dan blijf ik waar ik zit,
Dan kom ik niet tevoorschijn,
Want dat is nooit genoeg,
Kan daar niet aan voldoen,
Die lat ligt echt te hoog.

Is dat hoe ik U zie,
Bent U tot iets gemaakt,
Zoals mijn ouders keken,
Maar niet zoals U bent,
En als dat wel zo is,
Dan ben ik nog meer kwijt.

Of zijn het de illusies,
En leef ik in een leugen,
Omdat ik wel moest deugen,
Terwijl ik dat niet wilde,
Moest lopen in de pas,
Dus hield ik mij maar koest.

Nu worstel ik met mijn zijn,
Zie mijn vertekende leven,
De schaamte weegt mij zwaar,
Ik wil dan het liefst verdwijnen,
Zodat U mij niet kan zien,
Maar die leegte wil ik niet.

Kan U wel van mij houden,
Stelt u een andere norm,
Mag ik zijn wie ik ben,
Want ik ben het zo erg moe,
Om altijd maar goed te zijn,
Die perfectie maakt mij kwijt.

K@rin

Wil je inspiratie van ervaringsdeskundigen
in je mailbox ontvangen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.