Recovery blog

Anouk

Anouk is in het dagelijks leven leerkracht. Zij is hard aan het knokken om uit haar eetstoornis te komen. In haar blog deelt ze haar ervaringen op weg naar herstel.

Anouk Nederlof
Blogpost 18-12-2019

Dit jaar bemoei ik me niet met de Kerstboodschappen


Vorig jaar was december geen goede maand voor mij. We waren nog maar net 2 maanden bezig met de gezinstherapie en ik had net een ritme te pakken. Van de Kerst vorig jaar kan ik me weinig herinneren. Vol medicijnen ben ik de Kerst doorgekomen en ik heb er eigenlijk niet van kunnen genieten. Van Oudjaarsdag weet ik vooral dat ik me heel erg druk maakte of alle oliebollen en andere boodschappen wel op zouden gaan.

Ik hield van iedereen bij wat ze aten, hoeveel ze aten en wanneer ze aten en of ze wel genoeg aten, naar mijn mening. In de angst voor eetbuien. Als ik nu terugkijk op die tijd had ik helemaal geen eetbuien, ja subjectieve eetbuien. Als ik 1 koekje meer at dan op mijn schema stond, dacht ik al dat ik een eetbui had. Angst is geen goede raadgever heeft mijn moeder mij vaak gezegd. Op dit moment kan ik inderdaad zeggen dat ik op dat moment bang was voor de angst.

In december vorig jaar had ik nog een lange weg te gaan. Ik ging een trap omhoog en viel weer een paar treden naar beneden, maar nooit viel ik weer helemaal op de grond.

Voorbereiden op Kerst en Oud en Nieuw

Dit jaar begon de decembermaand anders. 5 december vierden we met de familie Sinterklaas en kon ik genieten van zelfgemaakte, gevulde speculaas en chocolade kruidnoten. Kleine aanvulling; de dag erna at ik 3 zakken chocolade kruidnoten in een eetbui... maar goed. Op het moment van Sinterklaasavond was ik rustig en kon ik genieten van mijn lieve familie, de gedichten en van de cadeaus.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Ik ben weer gezond! Dat klinkt misschien als iets heel simpels, maar IK – BEN – GEZOND. Wauw, wie had dat vorig jaar gedacht… Maar wat is nou eigenlijk gezond?

Als ik een gezond BMI heb, dus wel mijn gewicht en lengte geven aan dat ik binnen de gezonde range zit. Yes, dan ben ik op papier gezond. Ook de personal trainer in de sportschool bevestigde dit. Alle ‘waardes’ geven aan dat mijn lichaam gezond is. Denk daarbij aan de hoeveelheid spieren, lichaamswater, lichaamsvet etc. Heel fijn om dit ook van een buitenstaander te horen, maar hoe gaat dat in mijn hoofd?

Nou, wat ik de laatste weken / dagen merk is dat mijn hoofd nog een klein beetje achterloopt op mijn lichaam. Nog regelmatig heb ik een schrikreactie als ik mezelf in zijn geheel in de spiegel zie. Niet omdat ik mezelf heel lelijk vind of omdat ik mezelf met ondergewicht mooier vind, maar gewoon omdat ik moet wennen aan dit nieuwe beeld. Ik heb zo’n tijd vastgehouden aan een bepaald getal (een veel te laag getal) dat ik gewoonweg weer moet wennen aan mijn nieuwe, oude ik. Want ja, ik vind mezelf weer terug. Ik word weer de oude Anouk.

Er is alleen een groot verschil. Ik ben niet helemaal de oude Anouk en die word ik ook nooit meer. Ik ben een nieuwe weg ingeslagen. Een hele fijne weg, namelijk die samen met mijn lieve vriend. Ik had acht maanden geleden niet kunnen denken dat ik nu bijna op het punt sta om samen te gaan wonen. Want ja, het is bijna zover. Samen denken we over de toekomst. De nabije toekomst, zoals Kerst en Oud en Nieuw. Maar ook over hoe het later zal gaan. Heel fijn om daar bij stil te staan.

De voorbereiding voor Kerst was dit jaar wat simpeler. Mijn vriend is vrij rond de feestdagen en ik ben lekker bij hem thuis. Voor het eten met de families gaan we naar de Hoeksche Waard en daarna gaan we weer lekker samen terug naar Rotterdam. Ik bemoei me totaal niet met alle boodschappen en laat het lekker los. Ik vertrouw op onze families dat het goed komt. Mijn motto deze Kerst is: Geniet, zoals ieder ander. Ook ik mag genieten en ja, rond de kerst zijn er mensen die aankomen in gewicht. En ja, in januari gaat dat er heus wel weer af. En zo niet, dan niet.

Helemaal aan het begin van mijn herstel heb ik geroepen dat ik graag een (echt) leren jasje wil als ik een gezond gewicht heb. Nu het zover is, kan ik lekker gaan shoppen. Het voelt een beetje gek om mezelf te belonen, al weet ik dat ik het stiekem wel verdiend heb…!

Wil je inspiratie van ervaringsdeskundigen
in je mailbox ontvangen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.